Blog

Fachowo o dietetyce

emocje.jpg

Otyłość - problem psychologiczny czy żywieniowy?

Problem otyłości staje się coraz bardziej powszechny i szeroko komentowany przez lekarzy, dietetyków, specjalistów z dziedziny żywienia człowieka, a także przez psychologów.

Podłoże otyłości bywa zazwyczaj wieloczynnikowe. Istotny wpływ odgrywają, m.in., czynniki genetyczne, psychologiczne oraz nawyki żywieniowe. Proponowane rozwiązania, mające na celu redukcję masy ciała i trwałe utrzymanie osiągniętego efektu różnią się w zależności od dziedziny nauki, którą zajmują się specjaliści analizujący ten problem. Pojawiają się opinie kwestionujące zasadność stosowania redukcyjnych diet, prowadzenia dzienniczków żywieniowych czy skupiania się na kaloryczności posiłków, czyli tzw. liczenia kalorii. W zamian proponuje się pacjentowi pracę nad poprawą poczucia własnej wartości i pracę z emocjami, której efektem byłoby, m.in., zwiększenie umiejętności radzenia sobie ze stresem. Są to oczywiście niezwykle cenne umiejętności i nie da się przecenić roli jaką w otyłości (i nie tylko) odgrywają czynniki emocjonalne. Jednak w oparciu o własne doświadczenia związane z opieką dietetyczną nad pacjentami otyłymi mogę powiedzieć, że prowadzenie dzienniczków żywieniowych, stosowanie się (początkowo dość ścisłe) do wytycznych żywieniowych zalecanych przez dietetyka, a także szeroko pojęta edukacja żywieniowa, pomagająca zrozumieć zależności między bilansem energetycznym a wzrostem lub spadkiem masy ciała, mają niebagatelne znaczenie. Zdarza się, że już samo prowadzenie dzienniczka żywieniowego, w którym mogą pojawić się informację dotyczące ilości i częstotliwości zjadanych posiłków, emocji jakie wyzwala odczucie głodu, a także emocji, które towarzyszą odczuciu sytości, wywołują u pacjenta swego rodzaju refleksję i mogą pełnić funkcję terapeutyczną.

Rolą dietetyka jest takie poprowadzenie osoby otyłej, aby z czasem orientowała się w wartościach odżywczych i kalorycznych konkretnych produktów żywnościowych, rozumiała zasadę bilansu energetycznego i potrafiła (o ile wyrazi taką potrzebę) przygotować sobie proste i pożywne posiłki, których smakowitość będzie satysfakcjonująca.

Kluczem nie jest tu stosowanie tzw. reżimu żywieniowego. Próby wdrażania rygorystycznych diet zazwyczaj kończą się niepowodzeniem i frustracją. Istotne jest przekazanie pacjentowi niezbędnych informacji dotyczących roli, jaką pokarm odgrywa w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu.

W początkowej fazie wdrażania diety redukcyjnej pozostawianie pacjentowi zbyt dużej swobody w zakresie doboru konkretnych produktów może wprowadzać zamieszanie. Zazwyczaj wspomniana dowolność jest interpretowana przez pacjenta w taki sposób, że finalnie energetyczność, wcześniej ustalonego planu żywieniowego wzrasta. Bez konkretnych wytycznych pacjent może czuć się w pewnych sytuacjach zdezorientowany lub zagubiony. Jeśli w trakcie rozmowy z pacjentem i ustalania zasad dotyczących stosowania diety użyjemy określenia „dopuszczalne jest zjedzenie 1-2 kostek gorzkiej czekolady dwa razy w tygodniu” to jest wysoce prawdopodobne, że w chwili słabości te 2 kostki czekolady 2 razy w tygodniu staną się 4 kostkami co drugi dzień lub nawet codziennie.

Punktem wyjścia powinno być wysłuchanie i zrozumienie historii pacjenta, wybór optymalnego planu żywieniowego oraz umiejętne przekazanie wiedzy o wszelkich aspektach pojęcia zdrowia i dobrego samopoczucia.

U osób otyłych, w każdym przypadku stosowania diet redukcyjnych, niezwykle ważna jest praca nad samoakceptacją niezależnie od obecnej masy i sylwetki ciała. Nie należy również koncentrować się wyłącznie na utracie masy ciała.

W przypadku prowadzenia osób otyłych najbardziej obiecujące efekty daje szeroko pojęta opieka psychodietetyczna uwzględniająca wspomnianą edukację żywieniową, prawidłowo zbilansowany plan żywieniowy z ujemnym bilansem energetycznym oraz wsparcie psychologiczne.

0
0
0
s2sdefault

Poradnictwo dietetyczne uwzględniające najnowsze badania naukowe

ROLĄ DIETETYKA JEST NIE TYLKO PRZYGOTOWANIE PROFESJONALNEGO PLANU ŻYWIENIOWEGO ALE TAKŻE WSPIERANIE PACJENTA NA KAŻDYM ETAPIE STOSOWANIA DIETY I MOTYWOWANIE DO WYTRWANIA W DĄŻENIU DO CELU. CELEM TYM ZAWSZE POWINNO BYĆ ZDROWIE