O MNIE

Lidia Szczepańska

Psychodietetyka, Terapia żywieniowa i Edukacja Żywieniowa

Ukończyłam studia magisterskie na kierunku Dietetyka na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu oraz studia podyplomowe na kierunku Psychodietetyka na Uniwersytecie SWPS w Poznaniu. Jestem absolwentką Studium Analizy Transakcyjnej, a obecnie kontynuuję naukę w Szkole Psychoterapii w nurcie Analizy Transakcyjnej. Należę do Towarzystwa Psychodietetyki. Współpracuję także z Wielkopolskim Centrum Zaburzeń Jedzenia w Poznaniu. Specjalizuję się w dietetyce klinicznej oraz pracy psychodietetycznej z pacjentem. Moją pasją jest nauka o żywieniu oraz możliwość przekładania tej wiedzy na działania profilaktyczne i wspomagające leczenie farmakologiczne. Interesują mnie aspekty psychologiczne związane z tematyką jedzenia, rola jaką pełni ono w życiu człowieka oraz czynniki wpływające na nasze zachowania i wybory żywieniowe.

Obszar zainteresowań na którym skupiam się w sposób szczególny to:

  • zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia kompulsywne jedzenie, jedzenie wybiorcze, ARFID)
  • otyłość
  • choroby metaboliczne
  • zaburzenia gospodarki węglowodanowej.

W gabinecie pracuję z przede wszystkim z pacjentami chorującymi na: 

  • zaburzenia odżywiania
  • otyłość
  • insulinooporność
  • cukrzycę typu 2
  • nadciśnienie
  • choroby tarczycy
  • PCOS
  • endometriozę
 

Zajmuję się także opieką psychodietetyczną nad osobami chorującymi na nowotwory. Do każdego pacjenta podchodzę indywidualnie, kierując się przede wszystkim empatią. Podczas pierwszej konsultacji zapoznaję się ze stanem zdrowia, zwyczajami żywieniowymi oraz oczekiwaniami pacjenta. Stanowi to punkt wyjścia do opracowania planu dalszej współpracy. Uważam, że nieodłącznymi elementami opieki psychodietetycznej są: analiza zachowań żywieniowych i przekonań dotyczących jedzenia, edukacja żywieniowa oraz zwiększanie świadomości i poczucia sprawczości u pacjenta. W pracy chętnie wykorzystuję elementy dialogu motywującego.

Prawidłowy dieta to nie tylko chwilowa zmiana sposobu odżywiania, która kończy się powrotem do dawnych przyzwyczajeń. Jest raczej proces polegający na modyfikacji nawyków żywieniowych. Plany żywieniowe traktuję jako narzędzie pomocne w pracy z pacjentem, choć nie zawsze niezbędne.

Prywatnie jestem pasjonatką życia w rytmie slow, praktyki uważności, dobrej literatury, jogi oraz prostej i smacznej kuchni.